در یک حرکت جنجالی، محتبی یزدانی کاشانی با پرداخت ۳۰۰ سکه به صندوق بازنشستگی نفت و هلدینگ اهداف، به مقام مدیرعامل شرکت توسعه پتروشیمی کنگان منصوب شد. این اقدام که به نظر میرسد بیشتر از یک انتصاب معمولی باشد، زنگ خطر را برای بسیاری از فعالان و ناظران صنعت پتروشیمی به صدا درآورده است.
سوالات بیپاسخ در مورد شیوههای انتصاب
این انتصاب نه تنها نشاندهندهٔ قدرت و نفوذ افراد در این حوزه است، بلکه به شدت بر روندهای شفافیت و حسابرسی در صنعت پتروشیمی تأثیر میگذارد. پرداخت ۳۰۰ سکه به عنوان شرط لازم برای تصدی یک مقام مدیریتی، میتواند به عنوان یک نمونه بارز از رانت و روابط غیرشفاف در این صنعت تلقی شود.
با توجه به این شرایط، این سوال مطرح میشود که آیا واقعا شایستگی و تخصص در این انتصابات ملاک قرار میگیرد یا اینکه روابط و پرداختهای مالی تعیین کنندهٔ اصلی هستند؟ این موضوع میتواند تبعات جدی برای آیندهٔ صنعت پتروشیمی و اقتصاد کشور داشته باشد.
